هفته مسئولان حافظ ناظری شهرام ناظری تور کنسرت ناگفته

هفته: مسئولان حافظ ناظری شهرام ناظری تور کنسرت ناگفته شهرام ناظری حافظ ناظری تبریز سالن کنسرت

گت بلاگز اخبار سیاسی و اجتماعی ما تضمين روحاني هستيم / محمدرضا خاتمي

اصلاح طلبان دوباره منسجم شده است اند و حالا مي خواهند براي دومين بار كليد پاستور را در اختيار كانديدايي بگذارند كه پيش تر و در سال ٩٢ او را گزینش كرده بودند. ح

ما تضمين روحاني هستيم / محمدرضا خاتمي

محمدرضا خاتمي : ما تضمين روحاني هستيم

عبارات مهم : برنامه

روحاني نباشد وضعيت از دوره احمدي نژاد هم بدتر مي شود .

اصلاح طلبان دوباره منسجم شده است اند و حالا مي خواهند براي دومين بار كليد پاستور را در اختيار كانديدايي بگذارند كه پيش تر و در سال ٩٢ او را گزینش كرده بودند. حسن روحاني، كانديداي ديروز و امروز اصلاح طلبان، ولی چه كارنامه اي از خود به نمايش گذاشته كه باعث مي شود جريان اصلاحات براي دومين بار او را يگانه نامزد مورد اعتماد خود بداند؟ محمد رضا خاتمي، فعال سياسي نام آشناي اصلاح طلبان كه روزگاري نايب رييس مجلس ششم بود و تجربه دبيركلي جبهه مشاركت ايران اسلامي را هم در كارنامه دارد طي گفت وگويي با «اعتماد» دلايل اين حمايت مجدد را شرح داد.

ما تضمين روحاني هستيم / محمدرضا خاتمي

او اعتقاد است براي ارزيابي روحاني نبايد به ايده آل هاي مان نگاه كنيم بلكه بايد به ياد بياوريم از او چه مي خواستيم و حالا براي مان چه دستاوردي داشته است؟ اگر اين گونه به كارنامه روحاني نگاه كنيم حتما او را رييس جمهوري موفق و حتي فراتر از انتظار مي دانيم. روحاني مطالبات اصلاح طلبان را به پيش مي برد و در شرايط امروز تنها كسي است كه مي تواند اين جريان فكري را نمايندگي كند. مهم ترين دليل حمايت اصلاح طلبان از روحاني اين است كه او كشور را از انزوا، اقتصاد را از ورشكستگي و ساختار را از فراگير شدن فساد نجات دهد. اين دلايل خوبي براي اعتماد دوباره به روحاني هست. ولی انتخابات هميشه يك سوي ديگر هم دارد.

اگر روحاني نباشد چه مي شود؟ خاتمي اعتقاد است از بين رييسي و قاليباف هركدام كه رييس جمهور شوند وضعيت مردم به مراتب بدتر از دوران احمدي نژاد خواهد بود. به همين دليل هم او مي گويد: «بايد به دنبال اين باشيم كه آقاي روحاني با يك راي قاطع و بسيار اثرگذاري گزینش شود كه خود به خود بسياري از مخالفت هاي آينده را خنثي خواهد كرد.» او در ميانه مصاحبه به تركيب جديد مجلس هم اشاره مي كند و مي گويد با اين مجلس كابينه دوم روحاني بهتر از قبل خواهد بود. گارانتی اين گفته اش هم جامعه مدني، رسانه هاي غير رسمي و البته جرياني به وسعت و عمق اصلاح طلبي هست. خاتمي در ارزيابي امروز خود از وضعيت جبهه حاميان روحاني اعتقاد است موتور محرك جامعه جوانان و طبقه میانگین هستند. اين موتور امروز روشن شده است و جاي اميدواري است كه در روزهاي آينده بخش هاي ديگر جامعه نيز كه در ترديد به سر مي برند به حمايت از روحاني برخيزند.

اصلاح طلبان دوباره منسجم شده است اند و حالا مي خواهند براي دومين بار كليد پاستور را در اختيار كانديدايي بگذارند كه پيش تر و در سال ٩٢ او را گزینش كرده بودند. ح

چرا اصلاح طلبان تصميم گرفتند دوباره از روحاني حمايت كنند؟

به ياد بياوريم در شرايطي كه در سال ٩٢ وارد انتخابات شديم، انتخاباتي كه كانديداي اول اصلاح طلبان آقاي خاتمي بود و به هر دليلي ايشان وارد عرصه نشد و بعد آقاي هاشمي بود كه به آن نحو با او برخورد شد و بعد دو كانديداي معتدل و اصلاح طلب در ميدان بودند، با تدبير و دور انديشي اصلاح طلبان توانستند صحنه انتخابات را به گونه اي سامان دهند كه خروجي آن آقاي دكتر روحاني باشد. علت اينكه آقاي روحاني در آن وقت گزینش شد، اين بود كه ما بر سر يك دو راهي بوديم. سقوط كشور يا نجات كشور اين دو راهي بود. آقاي روحاني اگر گزینش نمي شد كشور سقوط مي كرد.

كما اينكه زماني كه ايشان هم گزینش شد، چيزي از كشور باقي نمانده بود. اقتصاد ورشكسته، انزواي كامل جهاني، گسترش فساد در همه عرصه ها، سوءتدبير و از همه بدتر سايه جنگ و تحريم بر كشور گسترده شده است بود. دولت آقاي روحاني دولت نجات بود؛ نجات كشور از سراشيب سقوط. اگر به همه مصاحبه ها و سخنراني ها و نوشته هاي آن وقت كه مراجعه كنيد تنها انتظار ما از دولت آقاي روحاني اين بود كه با عقلانيت، تدبير و دورانديشي نگذارد كشور سقوط كند. نه تنها در اين ٤ سال اين امر محقق شد بلكه فراتر از آن هم به دست آمد. ما در عرصه بين المللي جايگاه و اعتبار خاصي پيدا كرديم. در عرصه اجتماعي و فرهنگي و دانشگاه ها گشايش هاي خوبي به وجود آمد. در عرصه اقتصاد هم شاهد هستيم كه فرآيند سقوط متوقف شده است است.

چون فراتر از آني بود كه ما تصور مي كرديم. آقاي روحاني در طول اين ٤ سال با وجود همه ايرادات و انتقاداتي كه ممكن است به او وارد باشد، توانسته است از خرابي هاي وحشتناكي كه قبل از خود بوده آواربرداري كند. توانسته فعلا گودالي را از زباله ها و نخاله ها پاك كند و الان وقت اين است كه ما سنگ هاي ديگري را روي سنگ بگذاريم. الان در ادامه ماموريت دولت نجات نيازمند دولت توسعه و بازسازي كشور و انقلاب مان هستيم. رييس جمهور شدن آقاي روحاني به اين معنا نيست كه او فردي است كه ما از هر لحاظ او را بي عيب مي دانيم و كس ديگري را شايسته تر از او نمي دانيم. بلكه به اين معنا است كه در شرايط فعلي تنها كسي كه در اين عرصه با توجه به همه جوانب امر مي تواند كشور را به پيش ببرد و بخشي از اين مشكلات و مصايبي را كه از گذشته باقي مانده هست، ترميم كند آقاي روحاني است.

ما تضمين روحاني هستيم / محمدرضا خاتمي

البته مطمئن هستم در چهار سال دوم آقاي روحاني چهار سال اول نخواهد بود. كابينه اي خواهد داشت كه با كابينه اول متفاوت خواهد بود. الان شرايط سياسي كشور ما و وضعيت مجلس و آرايش قواي سياسي نسبت به سال ٩٢ خيلي متفاوت شده است است و آقاي روحاني هم نشان داده كه مرد تدبير و مرد زمانه خود هست. بنابراين فكر مي كنم اگر به كشورمان دلبسته هستيم، اگر مي خواهيم رشد و توسعه و پيشرفت داشته باشيم در اين انتخابات كه كانديداهايش مشخص است تنها كسي كه مي تواند ما را پيش ببرد آقاي روحاني است.

گفتيد كابينه دوم آقاي روحاني متفاوت خواهد بود. نگراني اي وجود دارد كه آيا ممكن است دولت دوم آقاي روحاني شبيه دولت دوم آقاي هاشمي شود؟تا حدودي ديديم كه در دولت دوم آقاي هاشمي، جريان چپ آن روز كه امروز اصلاح طلب نام گرفته از كابينه و قدرت جدا شد. چه تضميني وجود دارد كه همراهي اي كه با آقاي روحاني در مقطع انتخابات داريم تا پايان ٤ سال دوم ايشان هم وجود داشته باشد؟

اصلاح طلبان دوباره منسجم شده است اند و حالا مي خواهند براي دومين بار كليد پاستور را در اختيار كانديدايي بگذارند كه پيش تر و در سال ٩٢ او را گزینش كرده بودند. ح

تضمينش خود ما هستيم. در آن وقت و قطعه تاريخي كه شما نام برديد، جامعه مدني فعال و پويايي نداشتيم. رسانه هاي عمومي نداشتيم. فضاي ارتباطي كه الان داريم، نداشتيم. تجربياتي كه جامعه ما در طول اين دو دهه كسب كرده هست، اين امر را باعث مي شود. مي بينيم كه آن چيز كه بر عملكرد دولتمردان تاثير مي گذارد بيش از اينكه خواسته ها و اراده خودشان باشد، خواسته ها و اراده جامعه است.

آقاي روحاني اين ويژگي را در خود نشان داده كه به افكار عمومي توجه دارد و قدرشناس جريان هاي سياسي و افكار عمومي است كه به او قدرت داده اند. اين تضمين را خود ما بايد ايجاد كنيم. نظارت و مطالبات مردمي اگر كنار مسووليت نباشد، آن قدرت مي تواند هر كسي را بلرزاند و به انحصار گرايي و اقتدار گرايي ببرد. آنچه باعث مي شود ما مطمئن باشيم كه آقاي روحاني در دولت دومش دولت بهتر و كارآمد تري از دولت اول خواهد داشت، اعتقاد و باور به خودمان است كه مي توانيم خواسته خودمان را محقق كنيم.

ما تضمين روحاني هستيم / محمدرضا خاتمي

عملكرد دولت كه به اعتقاد شما عملكرد مثبت و حتي در برخي حوزه ها فراتر از انتظار بوده، نحوه تعامل جريان اصلاحات با آقاي روحاني به چه شكل بوده است؟

من سخنگوي جريان اصلاحات نيستم ولی مي توانم يك ارزيابي داشته باشم. در اين ٤ سال با توجه به اينكه دولت روحاني از هر طرف مورد حمله بود مجلسي هم داشتيم كه هر روز از گوشه و كنار آن صداي فوت و نفرين و دشنام بلند بود و از هيچ كارشكني در كار دولت و مخالفت با برنامه هاي اصلاح طلبانه فروگذار نمي كرد.

قواي ديگر هم دست كمي نداشتند. آرايش كلي كشور به گونه اي بود كه اقتصاد و فرهنگ و سياست كشور و سياست خارجي از دست دولت مستقر، چه دولت قبلي و چه دولت روحاني خارج شده است بود. سياست اصلي و كلي اصلاح طلبان حمايت همه جانبه از آقاي روحاني بود. يعني عدم تحميل هيچگونه فرد يا برنامه اي به آقاي روحاني ضمن اينكه همه برنامه هاي آقاي روحاني را مي پسنديدند و آن برنامه ها كاملا اصلاح طلبانه بود ولی شرايط را درك مي كردند و مي دانستند كه نبايد در اين ميان مانع بيشتري جلوي پاي آقاي روحاني بگذارند. بنابراين حمايت همه جانبه بود ولی در عين حال نقد مشفقانه در پشت پرده به دولت بود.

و اثر بخش بود؟

بله. به هر حال در جريان امور ببينيد در عرصه سياست ورزي كلي مثل انتخابات مجلس و خبرگان پيروزي هاي چشمگيري را به دست آورديم و چه در عرصه اجراي برنامه هايي كه دارد به عنوان نمونه كساني كه به آقاي روحاني تحميل شده است بودند با تغيير مجلس و تغيير فضاي سياسي، افراد بهتري جايگزين شدند. اين سياست حمايت ادامه خواهد داشت ولی در كنار آن نقد و عرضه مطالبات مردمي به خصوص در زمينه هاي اقتصادي و مطالبات معيشتي مردم در ٤ سال آينده بيش از ٤ سال قبل از سوي اصلاح طلبان خواهد بود.

چطور مي توان بدنه اجتماعي را پشت سر آقاي روحاني بسيج كرد؟ به هر حال هر كدام از شهروندان ارزيابي اي از عملكرد دولت دارند كه ممكن است الزاما با ارزيابي شما همگن نباشد. چطور مي شود جامعه را مجاب كرد كه ادامه اين راه به سود كشور است؟

در جامعه ما متاسفانه احزاب و شرکت هاي متشكلي كه پايگاه هاي خودشان را در بين مردم داشته باشند، نداريم. تنها برخي رسانه هاي غير رسمي و فضاي مجازي را داريم كه آن هم عرصه مجادلات فراواني هست. آنچه من شاهد هستم اين است كه تصميم گيرنده و تصميم ساز در عرصه هاي مهم سياسي طبقه میانگین و به خصوص جوانان هستند.

آنها خوشبختانه آگاهي و اطلاع كافي از آنچه بر سر كشور آمد و آنچه در اين ٤ سال گذشته دارند، مي دانند ما كجا بوديم، به كجا رسيديم و به كجا بايد برويم. اين عقل رشد يابنده كه در طبقه میانگین ما وجود دارد شاهد هستيم كه امروز كار خود را انجام مي دهد. هم احساس نگراني كرده از اينكه ما به آن گذشته تاريك برگرديم، هم اميد دارد كه اگر بخواهيم به پيش برويم بايد به آقاي روحاني تكيه كنيم. اين به اين معنا نيست كه همه كساني كه در انتخابات پاي صندوق راي مي آيند از شخص آقاي روحاني خوش ارزش بيايد يا از برنامه هاي او حتما حمايت كنند ولی اين را مي دانند كه راهي جز اين نيست. اين راهي است كه بايد آن را بپيماييم. ما بايد اين را اساس كار خود قرار دهيم تا براق براي جامعه روشن شود كه كجا بوديم و به كجا رسيديم و به كجا رفتيم.

متاسفانه زبان خود دولت در بيان اينكه كجا بوديم و به كجا رسيديم الكن هست. آنچنان كه بايد و شايد نتوانسته اين وضعيت را براي مردم روشن كند. شاهديم كساني در عرصه انتخابات حاضر شده است اند كه به جاي اينكه بنويسند مار، مار را نقاشي مي كنند. ولی به نظر من وقتي در ميان مردم هستيم مي بينيم كه آن طبقه میانگین اثرگذار كه تصميم ساز و راي ساز هست، به خوبي متوجه اين عنوان شده است اند و ما بايد بتوانيم ارتباط مورد نیاز را با آنها بگيريم و تشويق كنيم كه فقط به اين امر كفايت نكنند كه خودشان پاي صندوق راي بروند، بلكه ستادي شوند و حداقل چند نفر از فاميل و اعضاي خانواده ارزش را وارد اين عرصه كنند. من احساس مي كنم موتور اين حركت روشن شده است هست. اميدوارم كه در روز انتخابات باز هم شاهد اين باشيم كه اين عقلانيت و تدبير كه در جامعه وجود دارد باز هم دولت عقل و تدبير را روي كار بياورد.

براي نخستين بار در انتخابات مجلس قبل ديديم كه حاشيه پایتخت کشور عزیزمان ایران كه عمدتا شهروندان كم بضاعت تر و كمتر برخوردار بودند، قیمت مشاركت ارزش در انتخابات كاهش پيدا كرد و اين همان پايگاه راي سنتي جريان برابر اصلاحات بود. اين را چطور تحليل مي كنيد؟ آيا ممكن است به انتخابات رياست جمهوري تعميم پيدا كند؟ يا اتفاقي بود كه مثل جرقه اي زده شد و تمام شد.

بنده خيلي اين تحليل را قبول ندارم كه پايگاه راي طبقات جناح محافظه كار و برابر اصلاحات، حاشيه نشين يا فقير هستند. البته پرسشها اقتصادي و معيشتي در تصميم گيري مردم موثر هست. ليكن منحصر به طبقات فرودست از نظر اقتصادي نيست. طبقه میانگین ما نيز امروز در مضيقه و تنگناي اقتصادي و فشارهاي معيشتي است.

كل جامعه ايران به اين آگاهي رسيده است كه اگر مشكلات اقتصادي وجود دارد، از خود بپرسد در كدام دولت اين مشكلات وجود نداشته است؟ شايد در طول سه دهه گذشته درخشان ترين عملكرد اقتصادي را دولت اصلاحات داشته هست. چه به لحاظ شاخص هاي اقتصادي و چه به لحاظ رضايت مردم. امروز هر جا مي رويد مردم مي گويند كه اي كاش همان دوران تكرار مي شد. يكي از رموز موفقيت آقاي روحاني در سال ٩٢ نيز همين بود. الگويي كه ارايه كرد، الگوي دولت اصلاحات براي اداره كشور بود. اين ديدگاه عموميت يافته اي است.

حتي طبقات حاشيه نشين و دهك هاي پايين جامعه نيز كه به لحاظ اقتصادي وضعيت بدتري دارند، با پوست و گوشت خودشان احساس مي كنند كه آن دولت براي آنها بهتر بود. بنابراين اين الگو برداري را در صورت هايي كه وجود دارد، تطابق مي دهند. كساني هستند كه آگاهانه در انتخابات شركت نمي كنند، شركت نكردن آنها به معناي اين است كه احساس مي كنند هر دولتي روي كار آمده چه اصلاح طلب بوده و چه اصولگرا وضعيت ارزش تفاوتي نكرده هست. وضعيت سياسي و فرهنگي و اجتماعي و اقتصادي ارزش فرقي نكرده هست. بنابراين به اين نتيجه مي رسند كه مشاركت ارزش در اين انتخابات تفاوتي در وضعيت ارزش ايجاد نمي كند.

در عين حال كه بايد حق اين گروه ها را به رسميت آشنایی و عدم مشاركت آنها را به عنوان حق ملي آنها به رسميت آشنایی ولی يك زنگ خطر هست. چه سياست ها و برنامه هايي اتخاذ شده است است كه طبقات و گروه هايي كه حامي نظام بودند و نه حامي دولتي خاص، الان ديگر در انتخابات شركت نمي كنند. اين را بايد به عنوان يك ريزش مهم كه اعتبار نظام را تضعيف مي كند، در نظر گرفت. اين زنگ هشداري به مسوولان عاليرتبه نظام هست. آيا با اين روش هايي كه ما در انتخابات داريم و با موانعي كه بر سر راه منتخبين مردم ايجاد مي كنيم و وضعيت كشور را نمي گذاريم به آن صورتي كه بايد متحول شود، آيا كار درستي مي كنيم. كساني كه به هر علتي در انتخابات شركت نمي كنند، دليل بر اين است كه اميدي بر اينكه بتوانند از اين نظام بهره اي بگيرند و وضعيت خود را اصلاح ببخشند ندارند.

فشارهاي زيادي به روحاني وارد كردند تا او را از حضور در انتخابات منصرف كنند. تحليل شما از اين اتفاق چيست؟

ممكن است خيلي ها خوش ارزش نيامده باشد كه آقاي روحاني بيايد ولی اين ترديد در آقاي روحاني نبود. در اطرافيان و حاميانش هم ترديدي نبود. همه مي گفتند بايد آقاي روحاني براي بار دوم بيايد. به نكته اي اشاره بايد كرد و آن عقلانيتي است كه در كليت نظام ريشه دوانده هست. در اين تاييد صلاحيت ها خيلي ها مطمئن بودند آقاي روحاني ردصلاحيت مي شود.

اين اطمينان ناشي از يك فكت و سند بود؟

نه. يك تحليل بود. حتي قرائن و اشاراتي هم بود كه آقاي روحاني ردصلاحيت خواهد شد. يا مي درخواست کردند به آقاي روحاني بگويند كه نيايد. آن چيزي كه نهايتا در تاييد صلاحيت ها اتفاق افتاد امر پسنديده اي نبود آیا كه مشخص نيست معيار بررسي صلاحيت ها چه بود ولی بايد گفت كه در نظام هم اين عقلانيت رشد پيدا كرده است كه نمي شود يك رييس جمهور مستقر را هر چند از او خوش مان نيايد، ردصلاحيت كنيم. در مجموع فكر مي كنم در مرتبه اعلاي نظام با يك عقلانيت قابل توجهي رو به رو هستيم. اين به ما اميد مي دهد كه بتوانيم در آينده با همفكري و همدلي و درك مقتضيات وقت راه را مطمئن تر برويم. اين اميد را به ما مي دهد شايد در آينده دست كساني كه به خود اجازه مي دهند به هر چيزي متوسل و متشبث شوند تا رقيب خود را از پا در بياورند كمي كوتاه تر شود.

تحليل شما از ريزش و رويش راي آقاي روحاني چيست؟مي دانيم كه دولت ها در چهار سال دوم ممكن است به دليل عملكردشان دچار ريزش راي شوند. همانطور كه در دولت دوم آقاي هاشمي داشتيم. اين امكان هم وجود دارد كه در دولت دوم با راي بيشتري از سوي مردم گزینش شود. تجربه اي كه در دولت اصلاحات داشتيم.

ما ديگر در عرصه سياست ايران ديو و پري نداريم. يعني مردمي كه راي مي دهند ممكن است به كسي راي دهند و بگويند اين فرد حتما اوضاع را بهتر مي كند ولی به اين معنا نيست كه به طرفي كه راي مي دهند هيچ ايمان و اعتقادي نداشته باشند. اين نيست. در عرصه نيروهاي سياسي آقاي روحاني رويش داشته هست. جريان اصلاحات با وجود همه دلخوري ها و انتقاداتي كه به آقاي روحاني دارند، با عقلانيت مي دانند كه بايد از آقاي روحاني حمايت كنند. امروز هم در عرصه انتخابات بدون هيچ چشمداشتي با تمام قوا وارد ميدان شده است اند.

از طرف ديگر ما مي بينيم كه امروز بخش قابل توجهي از نيروهاي اصولگرا پشت سر آقاي روحاني قرار گرفته اند. كساني كه در سال ٩٢ كانديداي ديگري داشتند و ستادهاي ديگري را هدايت مي كردند و حتي در تخريب روحاني كوشا بودند. اينها نيز پشت سر روحاني قرار گرفته اند. نه فقط راي خودشان بلكه فعاليت مي كنند تا بخش هاي قابل توجهي از جامعه را به اين سمت بكشانند. در عرصه اجتماعي تغيير قابل ملاحظه اي در توازن سال ٩٢ نخواهيم داشت. مجموع نيروهاي اصولگرا را در نظر بگيريم ممكن است ٣٠ تا ٣٥ درصد راي را بياورند. بقيه طرفداران نيروهاي اصلاح طلب خواهند بود كه اميدواريم در دوره اول پيروزي قاطعي را براي آقاي روحاني رقم بزنند.

با توجه به گفته شما كه معتقديد توازن نسبت به سال ٩٢ خيلي تغيير نكرده هست، اين مي تواند از جهتي دلواپس كننده باشد چراكه اگر درصد كمي از آراي او ريزش داشته باشد، در جريان مبارزه هاي انتخاباتي با چالش بزرگي به نام رفتن به دور دوم رو به رو خواهيم شد. براي جلوگيري از بروز چنين چالشي چه بايد كرد؟

ما وقتي بايد دلواپس باشيم كه رقيب قدري در برابرمان باشد. ضمن احترام به همه كانديداهايي كه در عرصه هستند واقعا هيچ كدام ارزش در آن حدي نيستند كه بتوانند نظر مردم را به سمت خود جلب كنند. جز آراي سنتي كه براي ارزش وجود داشت. كساني كه هستند سوابق سياسي و مديريتي ارزش را كنكاش كنيم و تجربياتي كه از حضور در ادوار گذشته انتخابات داشته اند مي بينيم كه چيزي تغيير نكرده هست. تنها اميدشان به يك چيز است و آن اينكه آقاي روحاني را تخريب كنند. در اين ميان همين مناظره ها و برنامه هاي راديو و تلويزيون به حد كافي كفايت خواهد كرد تا اين نقشه تخريبي رقباي آقاي روحاني را خنثي كنيم. درست است كه تخريب ممكن است آراي رقيب را كم كند ولی دليل بر اين نيست كه الزاما آراي شما را زياد كند. اصلا اين كار را نمي كند.

برخي از رقباي آقاي روحاني كار بسيار خطرناكي براي خودشان انجام داده اند و متوسل به شعارهايي شده است اند كه نخستين بازتاب و انعكاسش به خودشان خواهد بود. اگر مي گويند مبارزه با فساد سوابق آنها در اين امر چيست؟ آن وقت كه امكانات و اختيارات در مبارزه با فساد داشتند چه كار كردند كه حالا بخواهند انجام دهند؟ آيا آن وقت كه اختياراتي داشتند از آن طبق قانون استفاده كرده اند يا خير؟ دوستاني كه در اين ميدان وارد شده است اند شعارهايي را گزینش كرده اند كه سم مهلكي براي خودشان خواهد بود. با موارد و موضوعاتي كه خودشان درگيرش خواهند بود، از بعد پاسخگويي در مناظره ها و مصاحبه ها برنخواهند آمد. آيا سابقه و كارنامه قابل قبولي در اين امور داشته اند؟ در امر مديريت و مبارزه با فساد چه كارنامه اي داشته اند؟ آيا فقط براي تخريب آمده اند؟ وقتي مردم در اين امور متمركز شوند، آراي آنها ريزش بيشتري خواهد كرد.

اگر آقاي قاليباف رييس جمهور شود، چه اتفاقي براي ايران مي افتد؟

هر كدام از آقايان رييس جمهور شوند، باز هم آفتاب از شرق طلوع و از غرب غروب مي كند ولی جامعه ايراني به يك وضعيتي بدتر از دوران آقاي احمدي نژاد خواهد رسيد چراكه آقاي احمدي نژاد بي برنامه كشور را تخريب كرد. به نظر افرادي كه الان وارد عرصه شده است اند، برنامه هايي كه دارند و اعلام مي كنند، براي تحقق بايد متوسل به شيوه هايي شوند كه جز فلاكت و بدبختي براي مردم ايران نخواهد داشت.

چگونه كانديداهايي كه اعلام كرده بودند قصد حضور ندارند به يكباره اعلام مي كنند براي برنامه هايشان هزاران ساعت كار كارشناسي انجام داده اند؟

در كشور ما يك نكته مهم را ناديده نگيريد و آن هم احساس تكليف هست. از همه چيز مهم تر هست. در اين صورت فرد همه ملاحظات و جوانب امر را كنار مي گذارد و مجبور مي شود وارد ميدان شود. برنامه نوشتن هم اگر براي الان نبوده شايد براي چهار سال آينده فكر مي كردند كه اين برنامه ها را تدوين كنند. فعلا كه برنامه اي ارايه نداده اند. اين حرف هايي كه مي زنند ادعاي برنامه هست. شعارهايي داده اند كه دامن خودشان را بيشتر خواهد گرفت و بي اعتبار بودن آنها را مشخص خواهد كرد. برنامه نوشتن شايد براي ارزش ساده باشد. لابد تجربه هاي عظيمي در عرصه سياستگذاري هاي كلان كشور دارند.

تحليل و نه پيش بيني شما از اتفاقي كه قرار است در ٢٩ ارديبهشت بيفتد، چيست؟

اگر ما بر اساس روندي كه در طول دو سه دهه گذشته بوده هست، پيش برويم بايد به راحتي آقاي روحاني را رييس جمهور كنيم. باز هم تكيه ما بر مردم هست. مردم هميشه وقتي در طول اين سال ها به كسي اعتماد كردند اعتمادشان را كامل كرده اند. گفته اند كه به او راي دهيم و امكانات و وقت بدهيم تا بتواند برنامه هايش را كامل كند. ضمن اينكه همه مردم اين را مي دانند كه آقاي روحاني تنها يك سال رييس جمهوري بوده كه توانسته كمي نفس راحت بكشد. چون سه سال عمر دولتش را با مجلسي رو به رو بود كه در مخالفت با برنامه هايش كوتاهي نمي كرد. آقاي روحاني يك سال در حقيقت رييس جمهور بوده هست. مردم نيز در اين يك سال ديده اند كه در حيطه اي كه قدرت داشته چه كار عظيمي انجام داده است و آن هم برجام بوده هست. برجام را فقط حل مساله هسته اي ندانيم. مردم هم نمي دانند. برجام يعني پايه گذاري بنياني كه روي آن اقتصاد و فرهنگ و روابط خارجي و رشد و توسعه بايد بنا شود. فقط اين نيست كه سايه جنگ را از كشور دور كرده باشيم.

فكر مي كنم مردم حتما اين وقت دوباره را به آقاي روحاني خواهند داد كه كارش را كامل كند. در چهار سال دومي كه سه سالش با مجلسي همراه، طي مي شود. براي اينكه مشكلات را كم كنيم، عقلانيت و تدبير مردم اين را حكم مي كند. غير از سال ٨٨ كه پرسشها خاص خودش را داشت در بقيه دوره ها روساي جمهور دو دوره اي بوده اند. اين هميشه خواست حاكميت نبوده است ولی اراده مردم بر اين امر بوده هست. در اين دوره نيز اين امر تكرار خواهد شد ولی كار سخت هست. رقباي روحاني در تخريب كردن ورزيده شده است اند. همه امكانات براي تخريب را در اختيار دارند. بنابراين بايد تلاش كنيم كه فقط رضايت به اين نداشته باشيم كه آقاي روحاني برنده اين انتخابات خواهد بود. بايد به دنبال اين باشيم كه آقاي روحاني با يك راي قاطع و بسيار اثرگذاري گزینش شود كه خود به خود بسياري از مخالفت هاي آينده را خنثي خواهد كرد.

اخبار سیاسی – اعتماد

واژه های کلیدی: برنامه | انتخابات | اصلاح طلب | اصلاح طلبان | انتخابات مجلس | اخبار سیاسی و اجتماعی


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs